เหมือนใช่ แต่ไม่ใช่

ดูเหมือนใช่… แต่ไม่ใช่
face-crack-mask
เรื่องดูคนแม้แต่ขงจื่อ 
นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ของจีน ยังดูคนผิด อยู่บ่อยๆ

หนังสือ “สื่อจี้” บันทึกว่า ขงจื่อบอกว่า 
ข้าพเจ้าดูคนจากวาทศิลป์ จึงดูไจอี๋ผิดไป 
ดูคนจากหน้าตา จึงดูจื่ออี่ผิดไป

ไจอี๋เป็นศิษย์คนหนึ่ง มีไหวพริบเจรจาพาที บุคลิกดี 
ท่วงท่าเป็นปัญญาชนผู้มีคุณธรรม ขงจื่อชื่นชมมาก
แต่ต่อมาไจอี๋แสดงว่า ขาดความกตัญญูต่อบุพการี
ไปร่วมมือกับเถียงฉางผู้มีอิทธิพลเมืองฉี
ก่อการกบฏชิงอำนาจ สุดท้ายถูกประหารทั้งโคตร

ขงจื่อเคยพร่ำสอน สังคมจะดี เพราะคนในสังคมทำตัวสมฐานะ
กษัตริย์สมเป็นกษัตริย์ ขุนนางสมเป็นขุนนาง
พ่อสมเป็นพ่อ ลูกสมเป็นลูก ขุนนางต้องจงรักภักดีกษัตริย์

เรื่องของไจอี๋ ทำให้ขงจื่ออับอายขายหน้า

ส่วนจื่ออี่ศิษย์อีกคน หน้าตาขี้ริ้ว เมื่อมาสมัครเป็นศิษย์
ท่าทีสติปัญญาอ่อนด้อย ไม่มีวี่แววความสำเร็จ
แต่เขากลับขยันหาความรู้ ซื่อตรง พูดน้อย
ไม่คบคนพาล ไม่สอพลอคนมีอำนาจ

ต่อมา ได้เผยแพร่ลัทธิหยู แพร่หลายทางภาคใต้ของจีน
ได้รับความเคารพนับถืออย่างสูง

แต่เรื่องที่ขงจื่อดูคนผิดพลาดมากกว่า เป็นเรื่องต่อไปนี้

ครั้งหนึ่ง ขงจื่อถูกทหารปิดล้อม ๗ วัน
ระหว่างเมืองเฉินกับเมืองไช่ อาหารขาดแคลน
ศิษย์ชื่อเอี๋ยนหุยไปหาข้าวมาหุง
ข้าวใกล้สุก เอี๋ยนหุยหยิบข้าวใส่ปาก สักครู่ก็นำข้าวที่สุกแล้วมาให้
ขงจื่อเข้าใจว่า เอี๋ยนหุยไม่ซื่อ แสร้งบอก เมื่อครู่ข้าฝันถึงท่านพ่อ
ถ้าหากข้าวสะอาดข้าจะเอาข้าวไปเซ่นไหว้ท่านพ่อ
“ข้าวหม้อนี้ไม่สะอาด ใช้เซ่นไหว้ไม่ได้” เอี๋ยนหุยบอก

“เมื่อกี้มีสะเก็ดถ่านหล่นลงหม้อ จะเททิ้งก็เสียดาย
ข้าพเจ้าจึงหยิบข้าวสกปรกใส่ปาก”

ขงจื่อถอนหายใจ พูดว่า แต่เดิมข้าคิดว่า 
สิ่งที่เชื่อได้คือดวงตาของข้าเอง 
แต่มาบัดนี้ เห็นทีจะเชื่อดวงตาไม่ได้ สิ่งที่พึ่งได้คือสมอง 
เห็นสิ่งใดก็ต้องขบคิดใคร่ครวญให้มาก

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s